سلسله سخنرانیهای 360 درجه

ایــن شــعار اصلــی 360 درجــه اســت. مشــخصا در ذهــن ســازندگان ایـن جملـه، دانشـگاه دارای تعبیـر و توصیـف خاصـی اسـت. تعبیـری کـه وضــع کنونــی دانشــگاهها چنــدان مطابــق بــر آن نیســت. بنــا بــر همیــن احسـاس عـدم تطابـق بـود کـه گـروه کاپـا طـرح 360 درجـه را معرفـی کــرد. طرحــی کــه بــر اســاس آن ســخنرانانی مــی آینــد و ســخن مــی راننـد! امـا سـخن آنـان نـه روخوانـی کتابهـای درسـی و مرجـع اسـت، نــه بحثــی بســیار تخصصــی کــه در حوصلــهی دانشــجو نمیگنجــد. بلکــه ســخنی گیــرا ســت؛ در هــر بابــی کــه ذهــن دانشــجو را هرچنــد بــرای مــدت زمــان کوتاهــی از عالــم »درس« خــارج و بــه عالــم »علــم« و »تجربــه« و »زندگــی« وارد کنــد. عوالمــی کــه جــای خالــی آن هــا در دانشــگاههای مــا بســیار احســاس میشــود. بــرای برخــی حقیقــت و کمـال تنهـا در میـان جـزوات معنـا مییابـد و 360 میخواهـد بـه آن هـا بگویــد کــه اشــتباه میکنیــد. از دانشــجو و اســتاد و مســئول در دانشــگاه گرفتـه تـا هـر آن کـس کـه عالقـه بـه اشـتراک تجربههـای لمـس شـده در زندگــیاش را بــا جامعــه دانشــگاه دارد، 360 درجــه فرصتــی بــرای ســخن رانــدن اوســت.

از دیگــر ســو، گفــت وگــو، یکــی از مهــم تریــن گمشــدههای دانشــگاههای امــروز ماســت. کالسهــای مــا بیشــتر از آنکــه جــای »بحــث« باشــند، بــه جــای »درس« تبدیــل شــدهاند. اســتاد بــه متکلــم وحــده تبدیــل میشــود و دانشــجو در حالتــی خوشبینانــه بــه شــنونده. ایــن روش شــاید بتوانــد مقــداری از عهــدهی »انتقــال« دانــش برآیــد؛ امـا قطعـا در تولیـد علـم نـاکام خواهـد مانـد. زیـرا ابـزار تولیـد، »گفـت وگـو« اسـت. ایـن حقیقتـی اسـت کـه تاریـخ بارهـا بـه مـا نشـان داده: از پرسـش و پاسـخهای سـقراط گرفتـه تـا مناظـرات امـام رضـا؛ از محافـل علمـی دوران روشـنگری تـا کالسهـای بحـث شـهید مطهـری؛ همـواره ایــن »گفــت وگــو« اســت کــه ســبب حرکــت و پیشــرفت بــوده و 360 درجـه فرصتـی اسـت بـرای گفـت وگـو. مسـیری بـرای عبـور از »درس« بــه »علــم«. مجالــی اســت بــرای »دانشگاه«تــر شــدن دانشــگاهها...